Image description Image description Image description

Η Ελληνική μουσική μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο

aποτελεί μια εξέλιξη των ρυθμών της παράδοσης, εμπλουτισμένων από τις επιρροές τόσο της δυτικής κλασικής και αστικής μουσικής, όσο και των ήχων της Ανατολής που έχουν φτάσει στη χώρα μαζί με τους πρόσφυγες.

Σαν σταυροδρόμι πολιτισμών, η Ελλάδα ανέκαθεν ερχόταν σε επαφή και αφομοίωνε ένα παλίμψηστο από ήχους, ρυθμούς, μελωδίες, τεχνοτροπίες και όργανα για να δημιουργήσει τελικά έναν ξεχωριστό μουσικό χαρακτήρα, που θα απογειωθεί την δεκαετία του ‘60 με τους μεγάλους Ελληνες συνθέτες.

Το Ελληνικό τραγούδι

Κεντρικό άξονα της δραστηριότητάς του αποτελεί η προβολή, διάδοση και εξέλιξη της ελληνικής μουσικής και του σύγχρονου τραγουδιού, παρουσιάζοντας το έργο του Σταύρου Ξαρχάκου και άλλων Ελλήνων συνθετών, κυρίως μέσα από την υλοποίηση έργων και πρωτοβουλιών, την ανάπτυξη συνεργασιών, την υιοθέτηση προτάσεων και την αξιοποίηση σύγχρονων τεχνολογικών δυνατοτήτων και τεχνικών – ψηφιακών μέσων και εργαλείων.

Η άνθηση του ελληνικού κινηματογράφου φέρνει το ελληνικό τραγούδι σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, αλλά αναδεικνύει και τους έλληνες συνθέτες στο εξωτερικό.

Image description Image description Image description

Το Ελληνικό τραγούδι ανά δεκαετίες

1960

Το λαϊκό τραγούδι εξελίσσεται μέσα στις δεκαετίες και αναγνωρίζεται σταδιακά και από την λεγόμενη αστική τάξη – Λαός και Κολωνάκι – με συνθέτες όπως ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Μανώλης Χιώτης και ο Γιώργος Ζαμπέτας να δημιουργούν τραγούδια που παραμένουν το ίδιο δημοφιλή όσο και την εποχή που γράφτηκαν. Παράλληλα, το ελαφρύ τραγούδι, με κορυφαίους εκπροσώπους τον Μίμη Πλέσσα και τον Γιάννη Σπανό, εξελίσσεται σταδιακά στο ποπ. Από τα τέλη της δεκαετίας του 60, η ελληνική μουσική αποδέχεται τις επιρροές της από τη δύση, έχουμε τη γέννεση του ελληνικού ποπ και του ελληνικού ροκ.

Image description Image description Image description

1970

Το λαϊκό τραγούδι εξελίσσεται μέσα στις δεκαετίες και αναγνωρίζεται σταδιακά και από την λεγόμενη αστική τάξη – Λαός και Κολωνάκι – με συνθέτες όπως ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Μανώλης Χιώτης και ο Γιώργος Ζαμπέτας να δημιουργούν τραγούδια που παραμένουν το ίδιο δημοφιλή όσο και την εποχή που γράφτηκαν. Παράλληλα, το ελαφρύ τραγούδι, με κορυφαίους εκπροσώπους τον Μίμη Πλέσσα και τον Γιάννη Σπανό, εξελίσσεται σταδιακά στο ποπ. Από τα τέλη της δεκαετίας του 60, η ελληνική μουσική αποδέχεται τις επιρροές της από τη δύση, έχουμε τη γέννεση του ελληνικού ποπ και του ελληνικού ροκ.

Image description Image description Image description

1980

Το λαϊκό τραγούδι εξελίσσεται μέσα στις δεκαετίες και αναγνωρίζεται σταδιακά και από την λεγόμενη αστική τάξη – Λαός και Κολωνάκι – με συνθέτες όπως ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Μανώλης Χιώτης και ο Γιώργος Ζαμπέτας να δημιουργούν τραγούδια που παραμένουν το ίδιο δημοφιλή όσο και την εποχή που γράφτηκαν. Παράλληλα, το ελαφρύ τραγούδι, με κορυφαίους εκπροσώπους τον Μίμη Πλέσσα και τον Γιάννη Σπανό, εξελίσσεται σταδιακά στο ποπ. Από τα τέλη της δεκαετίας του 60, η ελληνική μουσική αποδέχεται τις επιρροές της από τη δύση, έχουμε τη γέννεση του ελληνικού ποπ και του ελληνικού ροκ.

Image description Image description Image description

1990

Το λαϊκό τραγούδι εξελίσσεται μέσα στις δεκαετίες και αναγνωρίζεται σταδιακά και από την λεγόμενη αστική τάξη – Λαός και Κολωνάκι – με συνθέτες όπως ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Μανώλης Χιώτης και ο Γιώργος Ζαμπέτας να δημιουργούν τραγούδια που παραμένουν το ίδιο δημοφιλή όσο και την εποχή που γράφτηκαν. Παράλληλα, το ελαφρύ τραγούδι, με κορυφαίους εκπροσώπους τον Μίμη Πλέσσα και τον Γιάννη Σπανό, εξελίσσεται σταδιακά στο ποπ. Από τα τέλη της δεκαετίας του 60, η ελληνική μουσική αποδέχεται τις επιρροές της από τη δύση, έχουμε τη γέννεση του ελληνικού ποπ και του ελληνικού ροκ.

Image description Image description Image description

2000

Το λαϊκό τραγούδι εξελίσσεται μέσα στις δεκαετίες και αναγνωρίζεται σταδιακά και από την λεγόμενη αστική τάξη – Λαός και Κολωνάκι – με συνθέτες όπως ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Μανώλης Χιώτης και ο Γιώργος Ζαμπέτας να δημιουργούν τραγούδια που παραμένουν το ίδιο δημοφιλή όσο και την εποχή που γράφτηκαν. Παράλληλα, το ελαφρύ τραγούδι, με κορυφαίους εκπροσώπους τον Μίμη Πλέσσα και τον Γιάννη Σπανό, εξελίσσεται σταδιακά στο ποπ. Από τα τέλη της δεκαετίας του 60, η ελληνική μουσική αποδέχεται τις επιρροές της από τη δύση, έχουμε τη γέννεση του ελληνικού ποπ και του ελληνικού ροκ.

Image description Image description Image description

2010

Το λαϊκό τραγούδι εξελίσσεται μέσα στις δεκαετίες και αναγνωρίζεται σταδιακά και από την λεγόμενη αστική τάξη – Λαός και Κολωνάκι – με συνθέτες όπως ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Μανώλης Χιώτης και ο Γιώργος Ζαμπέτας να δημιουργούν τραγούδια που παραμένουν το ίδιο δημοφιλή όσο και την εποχή που γράφτηκαν. Παράλληλα, το ελαφρύ τραγούδι, με κορυφαίους εκπροσώπους τον Μίμη Πλέσσα και τον Γιάννη Σπανό, εξελίσσεται σταδιακά στο ποπ. Από τα τέλη της δεκαετίας του 60, η ελληνική μουσική αποδέχεται τις επιρροές της από τη δύση, έχουμε τη γέννεση του ελληνικού ποπ και του ελληνικού ροκ.

Image description Image description Image description

«Με αφορμή την ομώνυμη ταινία του Κώστα Φέρρη, ο Σταύρος Ξαρχάκος έγραψε μια σειρά τραγούδια που, όπως αποδείχτηκε, ήταν από τα λίγα που κατάφεραν να γίνουν κλασικά μέσα στη δεκαετία του 1980, να γνωρίσουν τεράστια αποδοχή πέρα από την ταινία και απανωτές επανεκτελέσεις. Τα τραγούδια του Ρεμπέτικου, μπορεί να αναζήτησαν “αφορμές” στο ρεμπέτικο, ωστόσο κατάφεραν να φτιάξουν το δικό τους ήχο πάνω σ’ αυτό, έναν ήχο τελείως προσωπικό και έξω από οποιαδήποτε εποχή του τραγουδιού».

Γιώργος Τσάμπρας

περιοδικό Δίφωνο, “100 δίσκοι του αιωνα”, 2000

Έλληνες συνθέτες

Από τα τέλη της δεκαετίας του ‘50, την ελληνική μουσική θα σφραγίσουν τρεις μνημειώδεις μορφές: ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Σταύρος Ξαρχάκος.

Οι μεγάλοι συνθέτες θα μετουσιώσουν την κλασική μουσική τους παιδεία σε αυτό που ονομάστηκε Εντεχνο τραγούδι: νέα ”λαϊκά” ακούσματα ευρείας απήχησης που συνδέουν τη συμφωνική ορχήστρα με το μπουζούκι και τον λαϊκό τραγουδιστή με την σύγχρονη ελληνική ποίηση.
Image description Image description Image description

Ο Μάνος Χατζιδάκις με τον Μεγάλο Ερωτικό (1972) δημιούργησε ένα εμβληματικό έργο.

Image description Image description Image description

Ο Μίκης Θεοδωράκης με τον Επιτάφιο το 1958 θεωρείται ο πατέρας του ρεύματος αυτού.

Image description Image description Image description

Ο Σταύρος Ξαρχάκος συνεργάζεται με τον Νίκο Γκάτσο, ο Θάνος Μικρούτσικος μελοποιεί Καββαδία.

Image description Image description Image description

Ο Διονύσης Σαββόπουλος, ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ο Δήμος Μούτσης, ο Μάνος Λοϊζος είναι συνθέτες με διαφορετικές επιρροές, που ορίζουν μια ελληνική συνθετο-κεντρική δισκογραφία μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 70.

«Πιστεύω πως η τέχνη του τραγουδιού αποτελεί κοινωνικό λειτούργημα, γιατί το τραγούδι μάς ενώνει μέσα σε ένα μύθο κοινό. Κι όπως στον χορό ενώνουμε τα χέρια μεταξύ μας για να ακολουθήσουμε ίδιες ρυθμικές κινήσεις, έτσι και στο τραγούδι ενώνουμε τις ψυχές μας για να ακολουθήσουμε, μαζί, τις ίδιες εσωτερικές δονήσεις. Κι όσο για τον κοινό μύθο που δεν υπάρχει στις μέρες μας, τον σχηματίζουμε καινούριο κι απ’ την αρχή κάθε φορά. Κάθε φορά που νιώθουμε βαθιά την ανάγκη να τραγουδήσουμε».

Μάνος Χατζιδάκις

«Ο καθρέφτης και το μαχαίρι», Ικαρος 1989